บทที่ 21 ความจริงปรากฏ?

สติสัมปชัญญะของพันดาวเริ่มเลือนราง แววตาของเธอเหม่อลอย มีเพียงริมฝีปากที่ขยับพึมพำแผ่วเบาว่า "พี่แคมป์..."

แคมป์กอดพันดาวไว้แน่น ในใจเต็มไปด้วยความวิตกกังวลและหวาดหวั่น ใบหน้าของเธอซีดเผือด ร่างกายสั่นเทาเล็กน้อยราวกับจะหลับใหลไปได้ทุกเมื่อ หัวใจของเขาเจ็บปวดเจียนตาย แทบอยากจะแบกรับความเจ็บปวดทั้งหม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ